Fire

Eergisteren is Fire aangevallen voor 3-4 buurthonden. Hoe het precies is gebeurd weten we niet. Waarschijnlijk is Fire door de voorpoort naar buiten geglipt en wilde hij weer bij de carport in gaan echter was deze op slot. De buurthonden hebben hem in een hoek gedreven en hem goed te pakken genomen. Toen ik doorhad wat er aan de hand was ben ik snel naar binnen gegaan om de sleutels te halen. Ik kon hem helaas niet tijdig bereiken om hem te helpen. En de eigenaars van de honden gooiden alleen stenen wat alles erger maakt... Schoot niet zo op dus.

Uiteindelijk heb ik Fire op ons erf gekregen, hij zag er op dat moment erg gehavend uit en het bloed stroomde uit zijn oor. Eenmaal binnen heb ik hem eerst gedouched omdat ik door alle modder niet goed kon zien hoe erg hij gewond zou zijn. Dit bleek voornamelijk zijn oor te zijn. 4 à 5 wonden die maar bleven bloeden. Ik heb het een kleine 2 uur lopen stelpen met doeken. Ondertussen zou ik ook nog met de kinderen naar de dierentuin gaan dus was Ilona al bij mij gearriveerd. Zij had de dierenarts gebeld en die zei dat normaal was dat oorwonden hevig bloeden. Als Fire apatisch zou worden, dan moesten we gelijk komen. Uiteindelijk stopte het bloeden en ik kon verder niets meer doen behalve hem laten liggen. Ik ben toen met de kinderen naar Park Tropical gegaan zoals met Ilona afgesproken (hierover later meer). Bij thuiskomst kwam er behoolijk wat vocht uit zijn oor maar dat was nog redelijk. Hij kwam ook nog redelijk naar je toe dus we zijn de nacht in gegaan. De volgende dag (gisteren dus) stonk hij toch wel heel erg en het vocht stroomde er nu gewoon uit. Joke, een vriendin en Goldenliefhebber uit Nederland) bekeek Fire op de cam. Ze vond het er niet zo goed uit zien en we hebben de spoedlijn gebeld. Dat hield in dat ik 4 uur later terecht kon.

Om 2 uur moesten we bij de dierenarts zijn. We stapten uit en kwamen er achter dat we Fire zijn riem vergeten waren. Toch wel wennen.. Al een tijd niet omgehad. Gelukkig luistert Fire zeer goed zodat hij ook zonder riem netjes meewandelde. Ik heb ons ingeschreven en mochten plaats nemen in de wachtkamer. Het blijft vreemd, buiten op een bankje wachten... Fire werd belaagd door vliegen en was daar niet zo over te spreken. Kroop uiteindelijk van ellende bijna op mijn schoot. rond kwart voor 3 keek de arts ons aan. Ja, we zitten hier al een klein uur... Oh, ze was ons in de drukte vergeten (alle pitbulls op het eiland moeten gesteriliseerd/gecasteerd worden vanwege een nieuwe wet). Toen werden we wel gauw geholpen. We kwamen in een ruimte waar je mensen ook nog een operatietafel zag, overal lagen pit-bulls, in hokken, in kennels op de grond en gewoon op de grond zonder hok. Fire zijn oor werd als eerste schoon gespoeld, het was al flink ontstoken. Nu moet je weten dat Fire het vreselijk vind als er ook maar iets met zijn oren gebeurd, wanneer ik heb thuis met oorreiniger wil behandelen en hij het betreffende flesje ziet rent ie weg als even kan om ook niet terug te komen. En laat de dierenarts nou precies zo een flesje hebben! (hij zat gelukkig al op een tafel dat scheelde in zijn ontsnappingspogingen). Zijn oor werd uitgespoed en wondjes in zijn oor en nek voorzichtig bloot gelegd met een scheermesje. Alles was goed ontstoken. Met pilletjes en een zalfje en extra hartwormtabletten konden we weer naar huis.

Inmiddels lijkt het wat beter te gaan. Hij wandelt weer rond, is wat vrolijker en geeft minder pijn aan. De pilletjes neemt hij goed in alleen dat zalfje... Even doorbijten dan is het over een dag of 5 weer weg!

Drukke Zaterdag

Gisteren zijn we rond 8 uur smorgens vertrokken naar Grote Klip. Heerlijk aan het strand gezeten. Lekker gezwommen en gesnorkeld. Bij het snorkelen vond Bauke een kop van een vis. Het leek op een dolfijn maar de snuit was korter. Andere visjes waren er van aan het eten. We wilden het eerst meenemen voor de schedel maar toch maar niet gedaan. Ook wel beetje luguber eigenlijk.

Rond 3 uur zijn we weer richting huis getuft met Angelina achter het stuur. Jaja, dat doen we hier dus geweoon. Bij thuiskomst snel gedouched allemaal nette kleding aan want ze zouden uit eten met de makelaar Michela. De heeft gekozen voor TonyRoma. Een pas geopend restaurant. De kinderen hadden pizza met friet. Bauke een Voodoo Chicken en Angelina een kipfilet met spinazie en kaas met friet en een gepofte aardappel. Omdat Casper Demi en Angelina hun bordjes niet geheel leeg kregen werden er bakjes en een tasje gebracht zodat het we mee konden nemen! Daarna zijn we met zijn vieren naar Punda gereden. In Cafe Wilhelmina verzamelen praktisch elke zaterdag de doven zich bij elkaar voor een drankje en een praatje. Het was erg gezellig. Leuk om met andere doven kennis te maken.

Ook veel dingen over de dovenwereld mee gekregen. Edgar, de oudste, is zo'n beetje de baas in de dovenwereld, zoals hij zelf zegt (in de Nederlandse dovenwereld hebben we niet zo'n hierarchie overigens). Op het eiland zijn er 8 doventolken. 4 daarvan zijn goed in gebarentaal en de andere nog in de leerperiode. Ook is er 1 keer per maand een lezig in de Jehova's getuige gemeenschap waarbij ook doventolken aanwezig zijn. Volgende week zaterdag, na onze pindasoepmeeting bij Ilona, komen ze bij ons thuis! En dan nog 1 nachtje slapen en dan komt Esther!! Jippie!!

Caraibische Vlootdagen 2008, het verslag

Het afgelopen weekend stond dus in het teken van de vlootdagen van de Koninklijke Marine en de Antilliaanse Kustwacht. Zoals in de vorige blog vermeld was deze op vrijdag, zaterdag en zondag. Wij zijn op zaterdag en zondag geweest. We waren zaterdag om 11 uur in Punda. Eerst zijn we langs de schepen gewandeld. Hele grote schepen van de kustwacht. Casper en Demi kregen snoepjes en een vlaggetje. Rond half 1 een plekje gezocht langs het water voor de vliegtuigen.

En om 13.00 kwam de F16! Deze kwam met veel herrie over de Annabaai vliegen. Demi schrok zich wezenloos en was doodsbang. Ze is van schrik gevallen en heeft hierbij haar knie opengehaald. Ze heeft zich tijdens de F16-show de hele tijd vastgeklampt aan Bauke. De F16 was prachtig om mee te maken. Zoals Casper zei: "Ik voel hem schudden in mijn buik mama!".

Daarna zag je de boten van de kustwacht en de marine in actie. Ook kwam er een DASH8 en een helicopter langs. "Die is niet eng papa! daar durf ik wel naar te kijken!", aldus Demi. De helicopter haalde een drenkeling uit het water, waarop demi bijna zwijmelend reageert: "Dat is wel erg lief van die helicopter, he papa!". Daarna voer er een zogenaamd gekaapt schip van de kustwacht langs. Deze werd overmeesterd door mannen van de kustwacht met geweren. We hebben Casper moeten uitleggen dat die toch echt de goede mensen waren en niet de boeven. Daarna zijn we op een klein schip geweest genaamd "De Panter". Daarna hadden we het wel weer even gehad. Bij de grotere schepen stonden mega lange rijden en we hadden vanwege het lege fototoestel al besloten zondag terug te gaan (de meeste foto's en de beide filmpjes zijn overigens op zondag gemaakt).

Zondag waren we er rond 12 uur. We gingen weer op ons stekkie zitten aan de kade. Tijdens de show van de F16 werden we aangesproken door een dove Antilliaan die ons zag gebaren, Wendell. Onze eerste contact met de Antilliaanse dovenwereld! Hij is verder de hele dag met ons op pas geweest. Na de show gingen we met de ferry naar Otrobanda. Op het Brionplein was van alles te doen. We hebben zelfs snert gegeten! Dat ging er even goed in! Casper ging langlaufen. Net op het moment dat Capser aan de beurt was legden de mannen een sneeuwbrancard op de baan die Casper maar even moest trekken op zijn skies... Ja, dat ging dus mooi niet voor zo een klein mannetje. Hij werd dus gauw bevrijd van dat bed en kon zijn ronde maken. Dit ging hem erg goed af. We hebben gekeken bij een soort stormbaan over touwen. Casper wilde dit graag doen maar hij was net te klein. Hij is met Bauke wapens gaan kijken. Demi is met Angelina in de jungle geweest. Een grote tent waarin alles opgezet was zoals ze in de jungle zouden functioneren. Ook was er een nightviewtent, kon je aan legerbroeken hangen, geschminkt worden en er stonden veel eet en drink tentjes. Toen we richting huis wandelden rond 4 uur kwamen we nog een dove Antiliaan tegen, Sandy. Leuk mee gekletst over onder andere hoe het hier in de dovenwereld zat en waar wij meer doven kunnen ontmoeten. We hopen een keer er heen te kunnen.

Caraibische vlootdagen 2008

Tijdens dit maritiem spektakel in het hart van Willemstad laten de marine en kustwacht u zien waar zij voor staan: vrede en veiligheid op en vanuit zee!

Het programma

Zaterdag 17 mei

• 13.00 Opening Vlootdagenterrein met vliegshow van een Amerikaanse F-16
• 13.00-15.10 Demonstratieblok: varende en vliegende eenheden in actie
• 13.00-18.00 Schepen open voor het publiek
• 16.00 Prijsuitreiking artistieke jeugdwedstrijd bij het Maritiem Museum
• 18.00-19.00 Optreden Steelband op het Brionplein

Zondag 18 mei

• 08.30-10.00 Oecumenische kerkdienst op de Matheywerf
• 10.00 Opening Vlootdagenterrein
• 10.00-18.30 Schepen open voor het publiek
• 12.00-13.00 Lunchconcert van de Steelband bij de valreep van Hr.Ms. Van Galen
• 13.00-15.10 Demonstratieblok: varende en vliegende eenheden in actie
• 16.30 Start Koninginnenrun
• 18.15 Prijsuitreiking Koninginnenrun op het Brionplein
• 19.30 Buitengewone Vlaggenparade ter afsluiting van de Caraïbische Vlootdagen

Willen jullie er vanuit je luie stoel ook een beetje bij zijn? http://liveincuracao.com/livewebcams/ kan je live meekijken. Houdt rekening met 6 uur thuisverschil. Voor de vliegshow dus om 19.00 NL tijd achter de pc kruipen! Veel kijk plezier!

Nog een paar video's dan maar

Deze video's wilden we jullie ook niet onthouden :) De eerste video laat Casper zien die Mario Kart aan het spelen is op een Nintendo DS. Check vooral het moment dat hij doorhad dat mamma hem aan het filmen was :D De tweede video laat zien hoe goed Casper (5) en Demi (4) hun best doen om zonder bandjes te zwemmen.

Just to be sure...

Als je op de foto's klikt op de weblog zie je grotere en betere foto's. De kleine plaatjes die je op de weblog zelf ziet zijn maar een gedeelte van de hele foto.. Dus klikken maar! En veel kijk plezier!

Teken van leven

Ik kreeg een mailtje met een roep om een teken van leven.. Bij deze!

Alles gaat rustig zijn gangetje

Wat is er zoal gebeurd de afgelopen week? Casper is 2 daagjes ziek geweest. Hij had koorts en buikpijn. Een dagje lekker thuis gehouden op bed met de Nintendo DS en de volgende dag was ie weer goed opgeknapt. Demi kreeg diezelfde dag haar arm tussen een dicht klappende deur, die loopt rond met een mooi blauw bovenarmpje. Gelukkig viel het allemaal wel mee. Voor de rest gaat alles rustig zijn gangetje. Bauke heeft nog plezier op zijn werk, ze zijn erg tevreden over hem. De kinderen doen het ook goed op school. Angelina speelt nog steeds als huissloofje en makelaarshulpje.

Momenteel telt Angelina de dagen af dat Esther, haar allerbeste vriendin, uit Nederland komt. Zij komt op 1 juni aan en blijft 10 dagen logeren! Angelina heeft er erg veel zin in! Op 30 juni zal de vader van Bauke met aanhang het eiland voor 2 weken onveilig gaan maken (hoe staat het met het oefenen, Renate??). Wie is de volgende?

Verder deden ze regelmatig een dagje strand aan. De Grote Knip en de Caracasbaai werden regelmatig aangedaan en een enkele keer de Playa Canoa, de enige strand aan de noordkust, waar ze toen samen met andere mensen hadden afgesproken.

Wist je trouwens dat een deel van de weg tussen Lagun en de Grote Knip net een achtbaan is??

Verblijfsvergunning

Vandaag gingen Bauke en Angelina de verblijfsvergunning ophalen. Ze moesten er om 8 uur zijn. Dat waren ze eergisteren ook en het was zo druk dat ze dachten dat het ook wel tegen sluitingstijd kon. Helaas niet.. Het moest toch echt om 8 uur. Dus gewapend met de DS en een Baantjer boek op naar Immigratie. Het was wederom druk. We hadden nummertje 4! Zou toch snel moeten gaan zou je denken, toch? Maar... Immigratie was gisteren bij nummer 85 gebleven en dat loopt tot de 00 voor je weer bij de 1 begint. En iedereen die er gisteren was ging natuurlijk voor. Nu is dat niet zo heel erg maar wel als je er al om half 8 staat, om 8 uur je nummertje krijgt en ze pas om 9 uur naar nummer 86 gaan! Nu was er al een hoop beroering in de ruimte en werd er flink gemopperd. Overgens waren er bijna geen Antillianen! Alleen Nederlanders, Venezuelanen, Colombinanen en een enkele imam en meer van die mensen die hun hier met een relaxt leventje willen beginnen.

Er volgden een paar klappen tegen het raam dat de mensen het nummertje eens moesten gaan omdraaien want iedereen stond maar bij het raam te dringen en te doen... Angelina is tussen het wachten door maar naar de MacDonalds gelopen voor een broodje en naar de supermarkt voor boodschapjes. Rond 11 uur leek het einde in zicht, nummertje 2 was inmiddels aan de beurt. Bij nummertje 3 ging het mis.. Er waren wederom problemen en de politie kwam erbij. Vanaf half 12 zat mevrouw van de verblijfsvergunning niets te doen, behalve te kletsen met de agent terwijl Angelina en Bauke toch echt geholpen wilden worden!

Om kwart voor 12 mochten ze! Jippie en gelijk in de stress, als de mevrouw nou maar opschoot, want ze moeten uiterlijk rond 12 uur weg om de kinderen van school te kunnen ophalen! "Papieren, paspoort, foto's en zorgverzekeringpolis!" Euh... zorgverzekeringpolis? Die hadden ze niet mee, dit was Angelina en Bauke niet verteld en stond ook niet op het lijstje voor de verklaring. "Kom dan maandag om 8 uur maar weer terug!". Arrghh!! 5 uur voor Jan Snot daar gezeten!! En voor 1 stom papiertje weer weg! Wel even gevraagd of we niet tussendoor konden maar de mevrouw had beloofd dat ze zonder nummertje als eerste om 8 uur mogen. Ze waren in ieder geval op tijd terug voor de kinderen.

To be continued...

Chocoladekoekjes

Na de feestdagen was het vandaag voor Bauke weer tijd om te gaan werken en de kinderen weer naar school. En Angelina... Die heeft zich kapot gewerkt in huis. Maar alles is weer om door een ringetje te halen. Na school hebben de kinderen met Angelina chocoladekoekjes gebakken. Voor wie het recept wil hebben:

Wat heb je nodig:

• 100 gram bloem
• 75 gram koude magarine
• 50 gram basterd suiker
• een beetje zout
• 100 gram chocoladehagel mix (bruin met wit)

Verwarm de oven voor op 170 graden. Zeef de bloem, de basterdsuiker en het kleine beetje zout in een beslagkom. Doe de magarine en de hagelslag erbij en snijd de magarine met 2 messen in kleine stukjes (het is handiger als je op het bord snijdt en dan erbij doet maarja, dat staat niet in het recept ;)). Kneed het geheel tot een gladde bal. Leg een stuk plastic folie op het aanrecht en leg de deegbal hierop. Maak de bal met je handen al een klein beetje plat. Leg boven op het deeg nog een stukje plastic folie en rol er met een deegroller over totdat het een dunne lap is geworden (niet dunner dan een halve cm). Steek figuurtjes uit de deeglap met behulp van leuke vormpjes (of gebruik een glas). Leg bakpapier op de bakplaat, plaats de koekjes erop en bak ze in 15 min lichtbruin.

En dan word het resultaat ongeveer zo (moet je je wel aan de 15 min houden of opletten niet niet zoals ik deed wat anders gaan doen en de tijd vergeten):

Smakelijk!

He did it!

Zoals sommige mensen nog wel weten, hadden Bauke en Angelina een aantal jaar geleden in Nederland geprobeerd te barbequen. Dit werd een compleet fiasco en er werd uiteindelijk pizza uit de oven gegeten want ze kregen de BBQ niet aan...

Maar... Bij het buitenhuis leventje op Curaçao hoort gewoon een BBQ. Als de mensen niet op het strand BBQ-en doen ze het thuis of onder een grote boom ergens langs de weg. Dus Angelina moest en zou een BBQ hebben. Vandaag wezen shoppen voor een BBQ. Bauke werd al helemaal nerveus van het idee dat ie dat ding moest aankrijgen, een aantal jaar geleden gaf hij het namelijk op na 2 uur...

Maar... He did it! En we hebben ons buikje vol dankzij Bauke. Na wat nerveuze trekken, zoektochten op het Internet en enkele pogingen is het dan toch gelukt! We hebben heerlijk gegeten! Hieronder wat foto's: