Tandje eruit!

Gisteren gingen wij naar de bibliotheek. Toevallig vonden wij daar een boek met de titel "De verschrikkelijk vervelende voortand". Een meisje, Vicky, had ook een wiebeltand. Ze had er een touwtje omgebonden, appels gegeten, kauwgom opgeplakt, maar niets hielp. De wiebeltand kwam er niet uit totdat ze ineens moest niesen.

Ook Casper had geproberd te wiebelen en te draaien maar het lukte allemaal maar niet. Vandaag eiste hij appels. Die kocht Bauke voor hem.

Dat bijten in die appel deed uiteindelijk wel pijn, ook nadat de appel was geschild. Casper durfde het eigenlijk niet zo goed. Mama moest hem eruit trekken. Voordat ik dat daadwerkelijk mocht doen waren we al een tijdje en vele knepen in mijn hand verder. Tot ik de tand goed vasthand en Casper zichzelf terugtrok... Hij was eruit! Casper was uiterst verbaasd dat het niet zo veel pijn deed.

Nadat hij zijn gebit en het tandje het gecontroleerd heeft hij zijn tandje in een paasei gedaan (met plakband er om heen anders kijkt de paashaas erin!) en een briefje geschreven voor de tandenfee. Het ei met tandje ligt onder zijn kussen en de brief zit in de tralies voor het gedeeltelijk open raam.

Nadat dat klaar was zat het andere tandje nog meer los (jawel, sinds gisteren 2 wiebeltandjes!) dus daar hebben we ook nog een appeltje op gegeten en wat gefriemeld maar deze wilde er echt niet uit. Morgen wel volgens Casper, dus wie weet :)

Dit was overigens niet het eerste tandje dat daadwerkelijk eruit was, Cas is al 2 jaar eerder onder narcose ontdaan van een "vijfde" snijtand in het bovengebit. Het is echter wel het eerste tandje dat volgens het boekje eruit ging :)